اينكه آن كسب مرا از نماز جماعت باز ندارد « ، به او گفتند : خدا تورا رحمت كند ، چرا ؟ گفت : » مىخواهم از ايستادن و محاسبهء روز قيامت بىنياز باشم ، آنجا كه خداوند مىفرمايد : « بندهء من از كجا آوردى و در چه چيز خرج كردى ؟ » پس سزاوار هر مؤمنى اين است كه خود را به دنيا آلوده نسازد و به قدر كفاف خرسند باشد ، و اگر نزد او زيادتى هست براى خود پيش فرستد ، كه اگر بعد از او بماند برايش مفسده ها و آفتها خواهد داشت . روايت است كه : « مردى به پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله عرض كرد : اى رسول خدا ، چرا من مرگ را دوست ندارم ؟ فرمود : آيا مالى اندوخته دارى ؟ گفت : بلى يا رسول اللَّه ، فرمود : مال خود را پيش از خود بفرست ، زيرا دل مؤمن همراه مال اوست ، اگر پيش فرستد دوست دارد كه به آن ملحق شود ، و اگر بگذارد مىخواهد با آن باشد « . امير مؤمنان عليه السلام درهمى در دست گرفت و فرمود : « تا از دست من نروى براى من سودى ندارى » . و روايت است كه « نخستين بار كه دينار و درهم ( زر و سيم ) سكَّه زده شد ابليس آنها را برداشت و بر روى خود نهاد و بوسيد و گفت : هر كه شما را دوست دارد حقّا بندهء من است » . عيسى عليه السلام گفت : « به اموال اهل دنيا منگريد ، كه برق اموال آنان نور ايمان شما را از ميان مىبرد » . و يكى از بزرگان گفته است : « دو مصيبت براى بنده در مالش هنگام مرگ هست كه اولين و آخرين مانند آنها را نشنيده‌اند » ، پرسيدند : آن دو مصيبت كدامند ؟ گفت : « يكى آنكه همهء مال را از او مىگيرند ، و ديگر آنكه از همهء آن بازخواست مىشود » . و همهء آنچه در مذمّت مال اندوزى و ثروتمندى و ستايش فقر و سبكبارى وارد شده - چنان كه قسمتى از آن بيايد - و همهء آنچه در مذمّت دنيا رسيده - چنان كه قسمتى از آن گفته شد - مذمّت مال را نيز فرا مىگيرد ، زيرا مال بزرگترين ركن دنياست .